2014 թվականի օգոստոսի 26-ին նշանակվել է Ֆրանսիայի էկոնոմիկայի, արդյունաբերության և թվային գործերի նախարար՝ Մանուել Վալսի կառավարությունում․․
 
Հրաժարականի դիմում է ներկայացրել 2016 թվականի օգոստոսի 30-ին: Անցնելով երկրորդ փուլ, հաղթել է նախագահական ընտրություններում․․․
Մակրոնը եվրոպակենտրոն հայացքների կրող է և համոզված ատլանտիստ․․․
Նա բաց դռների քաղաքականության կողմնակից է, ի տարբերություն ժամանակակից այլ սոցիալիստների․․․
 Կողմնակից է հատուկ ծառայություններին, բանակին և ոստիկանությանը հատկացվող գումարների ավելացմանը․․․
Հակաահաբեկչական լայնամասշտաբ օպերացիաների իրականացման կողմնակից է․․․
Նա դեմ է մշտապես արտահայտվում կրոնական զգացմունքների բացահայտ արտահայտմանը, սակայն նշում է, որ գործող կրոնական օրենսդրությունը չափազանց խիստ է․․․
Մինչ վերջերս իրեն համարում էր ավանդապահ կաթոլիկ․․․
2007 թվականին ամուսնացել է ֆրանսերենի ուսուցչուհի Բրիջիտ Տրյոնեի հետ, ով նրանից 24 տարով մեծ է, և ում Էմանուելը սիրահարված է եղել դեռ դպրոցական տարիքից․․․
Դպրոցական հասականում Մակրոնը ունեցել է այլազգի շատ ընկերներ․․․
Նրանց թվում, սակայն, իր ճակատագրական դերն է ունեցել Մակրոնի՝ ազգությամբ հայ ընկերոջ արարքը․․․
Վերջերս, Ֆրանսիայի նախագան հիշել է իր պատանեկան տարիները և պատմել՝ հայ դասընկերոջ կողմից արված հերոսական քայլի մասին․․․
Մակրոնը հիշել է, որ իրենց դասարանում կար մի հայ տղա, ով, թերևս, ամենահամեստն էր ամբողջ դասարանում և հազվադեպ էր աչքի ընկնում։
Միշտ պատրաստված էր գալիս դասի, սակայն աշխուժությամբ չէր փայլում և չուներ մտերիմ ընկերներ։
Բայց ամեն ինչ փոխվեց այն բանից հետո, երբ մի անգամ՝ Մակրոնը վեճի բռնվեց բարձր դասարանի աշակերտների հետ, ովքեր 3-4 տարի մեծ էի իրենից։
«Նրանք 5-6 հոգով էին, իսկ ես մենակ։ Այդ պահին մտածում էի միայն մի բանի մասին․ թե ինչպես կարող եմ ճողոպրել և փախչել։
Վեճի պատճառը չեմ հիշում, բայց հիշում եմ թե ինչպես էի աղոթում, որ Աստված ինձ օգնության գար, քանի որ կարծում էի թե վերջս եկել է։
Այդ տղաները բղավում էին վրաս և քաշքշում շորերս, երբ հանկարծ մեզ մոտեցավ իմ դասընկեր Հարութը։
Տեսնելով Հարութին, ագրեսիվ քառյակը հանկարծ հետ քաշվեց, և նրանք՝ հերթով սկսեցին բարևել նրան։
-Տղերք, Էմանուելն իմ ընկերն է․ հազիվ լսելի ձայնով ասաց Հարութն ու ձեռքը գցելով վզիս տարավ ինձ այդտեղից։
Այդ պահին ես չհասկացա թե ինչ կատարվեց։ Օրեր անց մայն իմացա, որ այդ տղաները Հարութի թաղամասից էին, որտեղ վերջինս մեծ հարգանք էր վայելում։
Այդ օրվանից Հարութը դարձավ իմ ամենամտերիմ ընկերներից մեկը։ Այս պատմությունը ևս մեկ անգամ փաստում է, որ հայերը, որտեղել էլ որ լինեն, մշտապես փորձում են աջակցել ու ձեռք մեկնել օգնության կարիք ունեցող մարդկանց»․- իր խոսքը եզրափակել է Մակրոնը