Բոլորիս համար էլ չափահաս դառնալը շատ կարևոր է:Մենք նախապես պատրաստվում ենք այդ օրվան և ակնկալում անմոռանալի տպավորություններ:Ոչ միշտ են արդարանում մեր սպասելիքները,սակայն Տեխասի բնակչուհի Մոնիկա Սալինեսը կհիշի իր այդ ծննդյան օրը ողջ վկյանքում:
 
Այդ օրը իրականացավ նրա վաղեմի երազանքը:Չնայած Մոնիկան դեռ շատ երիտասարդ էր,սակայն նա 5 տարեկանում ավտովթարի հետևանքով կորցրել էր իր փոքր եղբորը Մայքին:
 
Նա և եղբայրը նույն տարիքի էին և շատ կապված էին իրար հետ:Նա ամեն օր աղոթում էր Աստծուն,որպեսզի Աստված ետ վերադարձնի իր  եղբորը:Մայքի մահից անցել էր 10 տարի,սակայն Մոնիկան միշտ հիշում էր նրան:
 
Մոնիկան պատրաստվում էր տոնել իր 15 ամյակը:Լատինամերիկյան աղջիկների համար դա հատուկ իրադարձություն է:Իրենց սովորությունների համաձայն այդ տարիքում աղջիկները մեծանում են:Չնայած նրան,որ Մոնիկան ապրում էր ԱՄՆ-ում,դա նրա համար շատ կարևոր էր:
Ծննդյան օրվանից որոշ ժամանակ առաջ նրան հարցրին,թե ինչ է ցանկանում որպես նվեր:Աղջկա պատասխանը մեկն էր՝նա ուզում էր,որ Մայքն իր կողքին լինի:
Անհավանական է,սակայն այդ ֆանտաստիկ երազանքն իրականացավ: Պարզվեց,որ Մայքի մահից հետո նրանց ծնողները թույլ էին տվել փոխպատվաստել Մայքի օրգանները մեկ ուրիշի,ում կյանքը հնարավոր էր փրկել:
 
Մայքի սիրտը բաբախում էր 8 տարեկան Օբրի Րիվզի կրծքավանդակում,ով տառապում էր բնածին սրտի արատից:Եթե չլիներ փոխպատվաստումը,նա չէր ապրի:Մայքը փրկել էր այդ աղջկան:
Դոնորն անանուն էր, և հենց դա էր պատճառը,որ  այս 2 ընտանիքները ոչինչ չգիտեին իրար մասին:Միայն 10 տարի անց Մոնիկայի ծնողները կարողացան պատմել դրա մասին իրենց աղջկան:
Երբ Մոնիկան տեսավ Օբրիին,ճկարողացավ զսպել արցունքները:Նա այդքան երազել էր,որ Մայքն իր կողքին լինի:Նա,գրկելով Օբրիին,զգում էր եղբոր սրտի բաբախյունը:
Ահա այսպիսի ծննդյան օրը կհիշվի աղջ կյանքում:v